Βιολογική καλλιέργεια της ελιάς

Στη βιολογική καλλιέργεια της ελιάς είναι απαραίτητη:

1. Η σωστή εγκατάσταση των ελαιώνων.
2. Κανονική πυκνότητα φύτευσης των δένδρων.
3. Δημιουργία κατάλληλου μικροκλίματος για τα ελαιόδεντρα.
4.Φύτευση από ανατολή προς δύση για καλύτερο αερισμό και ηλιοφάνεια.
5. Η σωστή διαμόρφωση των ελαιοδέντρων. Τα ελαιόδεντρα είναι προτιμότερο να έχουν ένα κορμό με κανονικό ύψος
6.Συστηματικό κλάδεμα από μικρή ηλικία ώστε να παράγεται χρονιά παρά χρονιά ικανοποιητική σοδειά, να αποτρέπονται εχθροί και ασθένειες και να ελαχιστοποιούνται οι εργασίες και το κόστος
7. Η ισορροπημένη λίπανση με οργανικά υλικά (ζωικές και φυτικές κοπριές, λιπάσματα εγκεκριμένα για βιολογική χρήση).
8. Ορθολογική άρδευση των αρδευόμενων ελαιώνων. Αποφεύγεται η αλόγιστη άρδευση ειδικά κατά την περίοδο του καλοκαιριού που επιβαρύνει την παραγωγικότητα του ελαιώνα.
9. Η σωστή χρήση των μυκητολογικών ασθενειών (κυκλοκόνιο, καπνιά κλπ) με τη χρήση χαλκούχων σκευασμάτων.
10. Η σωστή διαχείριση των εχθρών της ελιάς. Η σωστή διαμόρφωση ελαιοδέντρων, λίπανση και άρδευση συντελούν στην αποτροπή των εχθρών της ελιάς. Για τον δάκο της ελιάς εφαρμόζεται η μέθοδος της μαζικής παγίδευσης με τη χρήση παγίδων φερομονών. Με τον όρο φερομόνη προσδιορίζουμε μια χημική ουσία ή ένα μείγμα χημικών ουσιών που εκκρίνει ένα έντομο για να στείλει ένα μήνυμα σε ένα άλλο έντομο του ίδιου είδους. Μια τέτοια φερομόνη εκκρίνει, π.χ. ένα θηλυκό έντομο για να προσελκύσει το αρσενικό έντομο με σκοπό την αναπαραγωγή.

Σημείωση: Ο δάκος είναι από τα σημαντικότερα έντομα της ελληνικής γεωργίας. Τα θηλυκά άτομα γεννούν τα αυγά τους μέσα στον καρπό και οι προνύμφες τρέφονται με τη σάρκα του καρπού. Η ποσοτική και ποιοτική μείωση της παραγωγής μπορεί να φτάσει ως και 80%.