Η Ελλάδα και η Ευρώπη κινδυνεύουν να γίνουν έρημος

για το έδαφος, αφού δε δίνει καμία ένδειξη και  όταν τελικά γίνει αντιληπτό, πολλές φορές η κατάσταση δεν είναι ανατρέψιμη.

Και αν σε αυτό προστεθεί το γεγονός ότι το έδαφος είναι μη ανανεώσιμος πόρος, γίνεται αμέσως αντιληπτή η σπουδαιότητα της προστασίας των εδαφών, τόνισε ο κ. Μισοπολινός.

Στην Ελλάδα η αλάτωση θεωρείται ως παρενέργεια της άρδευσης και της αποστράγγισης, που γίνονται στο όνομα «αύξηση της παραγωγικότητας των εδαφών» και εκτιμάται πως επηρεάζει περίπου 300.000 εκτάρια γης.

Το φαινόμενο έχει «χτυπήσει», μεταξύ άλλων, τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας και της Λαμίας, καθώς και περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, αλλά και ορισμένες στο Νέστο αλλά και νότια της Ξάνθης και της Κομοτηνής, μέχρι την Αλεξανδρούπολη.

Σύμφωνα μάλιστα με τον καθηγητή «η μειωμένη βροχόπτωση, που θα επιφέρει υτπερεκμετάλλευση νερών, επιφανειακών και μη, σε συνδυασμό με την υψηλή θερμοκρασία, είναι μια διαδικασία που οδηγεί στο να εξατμίζεται πιο γρήγορα το νερό και άρα θα αφήνει γρηγορότερα τα άλατα.

Ο κίνδυνος έξαρσης του φαινομένου της αλάτωσης είναι υπαρκτός, ορατός και πιο κοντά από ποτέ».